Battleship Tirpitz

Beschrijving
Met zijn 52.900 ton was de "Tirpitz" naast zijn zusterschip "Bismarck", het grootste en modernste slagschip ter wereld. Op 1 april 1939 liep het 251 m lange schip van stapel bij Kriegsmarinewerft in Willemshaven; door allerlei verbeteringen en optimalisaties verschilde hij bouwtechnisch gezien veel van zijn zusterschip. Het vernieuwde zware geschut verschoot projectielen van 800 kg tot een afstand van 36,2 km, waarbij tot op 21 km een 350 mm-pantsering kon worden doorboord. Na een eerste oorlogsopdracht in juli 1942 als vlaggenschip van de Baltische Vloot, stoomde hij in januari 1942 naar Noorwegen om daar een vermoedelijke Britse invasie te beletten. Vanuit steunpunten in de fjorden streed hij tegen Britse scheepskonvooien die oorlogsgoederen naar de Sovjet-Unie brachten. Maar doordat een aanval van 3 Britse miniduikboten van de X-klasse aanzienlijke schade had toegebracht, werd de Tirpitz vanaf september 1943 niet meer operationeel ingezet. Tot maart 1944 was de Tirpitz niet zeewaardig meer. Vanaf april 1944 brachten talrijke Britse luchtaanvallen opnieuw zware schade toe, zodat de Tirpitz als drijvende artillerie werd stilgelegd. Er kwamen nog meer Engelse luchtaanvallen, totdat een offensief van 29 Britse bommenwerpers met zware "Tallboy"-bommen op 12 november 1944 voor 2 voltreffers zorgde. Daarop kapseisde de Tirpitz tussen de eilanden Hakkoy en Grindoy - van de 2.608 man sterke bemanning waren er 890 overlevenden.