B-17G "Flying Fortress"

Beschrijving
De B-17 Flying Fortress is de bekendste Amerikaanse bommenwerper uit de Tweede Wereldoorlog. Zware verliezen in de loop van 1943, waarbij er in totaal 120 vliegtuigen werden neergehaald, leidden tot de conclusie dat de voorgaande versies van de B-17 onvoldoende defensieve bewapening aan boord hadden. Daarom werd bij de B-17G vooraan onder de neus een geschutskoepel met twee 12,7 mm-machinegeweren geïnstalleerd om zich beter te kunnen verdedigen tegen de beruchte frontale aanvallen; tegelijkertijd werden er aan de rompzijkanten ook nog gevechtsposten geplaatst. De bemanning kon zich nu naar alle richtingen verweren, wat hen een rustgevend gevoel gaf en dat ook in zijn bijnaam "Flying Fortress" weerspiegeld werd. Ook al werd hij hoofdzakelijk ingezet boven Europa en het nabije Oosten, toch leverde hij ook boven de Grote Oceaan onschatbare diensten tijdens patrouillevluchten, verkennings- en bombardementsopdrachten. Van de "Flying Fortress" werden er in totaal 12.731 in dienst genomen, waarvan alleen al 8.680 toestellen van de G-versie. De laatste B-17G verliet op 29 juli 1945 de fabriek. De B-17G-35-VE 42-97880 "Little Miss Mischief" werd op 23 maart 1944 afgeleverd en deed van 15 juni 1944 tot 4 april 1945 dienst bij de 91st Bomb Group, 324th Bomb Squadron in Bassing burn, Engeland. Hij vloog 75 operationele opdrachten.

Decals
Transfers voor 2 USAAF-uitvoeringen "Little Miss Mischief" en "Nine-o-Nine".